İncelemeler
Hoşgeldiniz...
Deadpool İnceleme
İnceleme

Deadpool İnceleme

Yazar: 22 Nisan 2016

High Moon Studios tarafından PS3, Xbox 360 ve PC platformaları için geliştirilen ve 25.06.2013 tarihinde Activision tarafından dağıtımı yapılan Deadpool oyunu inceleme konumuz arkadaşlar ve direk dalıyoruz konuya.

Durmadan dördüncü duvarı yıkarak içinde bulunduğu medya türüne göre okurla, oyuncuyla veya izleyiciyle bıdı bıdı konuşan, uzak mesafelere gitmek veya saldırılardan kaçmak için kullandığı teleport cihazı düzenli aralıklarla bozulan, psikopat, manyak, olabildiğince rastgele ve fazlasıyla absürd Marvel anti-kahramanı Deadpool oyununun ilk fragmanı yayınlandığında ben de dahil olmak üzere karakteri şöyle ya da böyle bilenlerin büyük çoğunluğu “oha Deadpool’un oyunu geliyor” reaksiyonunu göstermişti (elbette oyun Deadpool’u gözle görülür biçimde daha sulu hale getiren Daniel Way tarafından yazıldığı için eski Deadpool’a tapan ve yeni Deadpool’dan nefret eden Deadpool purist’leri hariç tabi).

Fragman Deadpool ruhunu fazlasıyla yansıtıyordu yansıtmasına ancak iyi fragmanların iyi oyunlar anlamına gelmediğini bir çok kez pre-order’lar için cilalanmış, harika tanıtım fragmanları olan yapımları çıkmadan önce satın aldıktan sonra ve acı yoldan öğrenmiştik: Bu oyun hiç bir özelliği olmayan, sadece para kazanmak amaçlı yapılmış bir yapım da olabilirdi.

Evet, arkasında Bourne’un ilk kitabının filmlerden bağımsız olan oyunu Robert Ludlum’s The Bourne Conspiracy, Darkwatch, Transformers: War of Cybertron ve devamı Transformers: Fall of Cybertron gibi sağlam yapımların geliştiriciliğini üstlenmiş High Moon Studios vardı ancak oyunun dağıtımcısı da Deadpool gibi sadece ismiyle bir sürü kopya satacak bir yapımı cilalamalarına ve geliştirmelerine izin vermeden bir an önce çıkarmaları için baskı kuracak olan Activision’dı.

Kısacası kendini fazla ciddiye almayan, ucuz, absürd ve rastgele esprilerle dolu, kahkaha attırmasa bile oynarken sık sık tebessüm ettirecek, insanı oynarken hayattan soğutacak derecede kötü olmayan görsellere, bölüm tasarımına ve oynanışa ve olabildiğince rastgele olaylardan oluşan, tıpkı Deadpool’un kendisi gibi absürd bir hikaye örgüsüne sahip bir yapım ortaya çıkmasını bekliyordum bu sürecin sonunda.

Deadpool beni hiç bir departmanda çok fazla şaşırtmadı açıkçası, az çok ne bekliyorsam onu buldum diyebilirim.

Deadpool Senaryosu:

Oyun, Deadpool televizyon izlerken oyunun yapımcısı High Moon Studios’un önceki günlerde anlattığı oyun projesi ile ilgili fikrine sıcak bakıp bakmadıklarını öğrenmek istemesi ile başlıyor. Deadpool önce kocaman bir “HAYIR!” cevabı alıyor ancak -tahmin ettiği gibi- beş dakika sonra tekrar arayıp projeye başladıklarını ancak bütçeye dikkat etmeleri gerektiğini söylüyorlar (tüm oyun boyunca da Deadpool’dan beklenen bir şekilde oyun yapımcılarıyla konuşup duruyor zaten).

Kapı çalıp altında mini etek, üstünde ise sadece sütyen olan bir kadın (Deadpool’un oyunundaki ve muhtemelen hayal dünyasındaki bütün kadınlar böyle giyiniyor zaten) oyunu başlatan ‘gönderiyi’ getirmeden önce Deadpool’un evinde Deadpool’un köpeğini sevmekten, mutfakta bir kaç saniye içerisinde yüzlerce pancake yapmaya, internette gezinip Deadpool’un Facebook durumunu ‘erekte’ye çevirmesini izlemekten adamın şişme bebeğini şişirmeye kadar bir çok aktivite yapabiliyorsunuz.

Evet, Deadpool bir aksiyon olmasının yanında aynı ölçüde bir “komedi” oyunu aynı zamanda: İki düşmanla birlikte pisuvarda işeyip yanlarında tonlarca cinsel organ ve işemeyle ilgili espri yaptıktan sonra ikisini de öldürüyorsunuz, Deadpool sizden bir tuşa basmanızı kibarca rica ediyor ve basmamakta ısrar ederseniz tonu giderek şiddetleniyor, sabrı tükendiğinde ekranın dibine kadar gelip “BAS ARTIK ŞU TUŞAAAAA” diye bağırıyor, yapımcılar Deadpool’a defalarca “bütçe dahilinde” kalmak istediklerini söylüyorlar ancak Deadpool ısrarla bütçe dışına çıkmaya devam ediyor… Kısacası oyun boyunca komedi ve parodi seviyesi hep üst düzeyde ve kendinizi “Deadpool’un oyununda gibi” hissediyorsunuz fazlasıyla, oyun bunu çok başarılı bir şekilde kotarıyor.

Deadpool İnceleme

Yukarıda “oyunu başlatan gönderi”den bahsetmiştim ya hani? Hah, işte o oyunun senaryosu. Deadpool oyunun senaryosunu alıyor ama senaryonun tek kelimesini okumadan kırmızı pastel boyayla üzerine oyun boyunca klon ordusuna karşı savaştığımız Mr. Sinister ve Wolverine’in de dahil olduğu bir sürü resim çizip (iyi de ediyor, senaryo ‘karanlık ve yağmurlu bir gecede’ diye başlıyor zaten, o senaryodan hayır gelmez) evden çıkıyor.

Eh, bunun sonucunda da biz oyuncular oyunun senaryosunun tek bir kısmını bile okumamış, nerede ne diyeceğini veya karşısına ne çıkacağını bilmeyen, her karşısında beklemediği/kendi oyununa uymadığını düşünmediği bir şey çıktığında senaryoyu kendisi okumadan karalamış olmasına rağmen oyunun yapımcılarına sitem eden (öldüğünde de oyuncuya sitem ve hakaret etmeyi unutmuyor elbette Deadpool), oldukça absürd ve bir o kadar da garip bir oyun karakteriyle, stabil kelimesinin sözlükteki zıttı Deadpool ile olan her şeyi aynı bizim gibi onun da ilk defa gördüğü ve tepki verdiği acayip bir yolculuğa çıkıyoruz.

Dediğim gibi bu oyun bir aksiyon oyunu olmasının yanında aynı zamanda absürd bir “slapstick” komedi oyunu, hatta komedi kısmının aksiyon kısmından daha iyi kotarıldığını söyleyebilirim. Ha, oyunun aksiyonu da çeşitlilik sayesinde ortalamanın biraz üzerine çıkıyor ancak oyunun parladığı nokta kesinlikle aksiyon, bölüm tasarımı veya prodüksiyon kalitesi değil: Bu yapımı sıradanlıktan kurtaran ve farklı yapan şey içinde Deadpool’un ruhunun ve yaklaşımının olması.

Diğer bir deyişle eğer Deadpool adını hiç duymadıysanız veya Daniel Way’in Deadpool’unu sevmiyorsanız bu oyunun size sunacağı pek bir şey yok, oyun boyunca üçüncü şahıs kamerasından uzak ve yakın mesafe silahlarla birbirine benzer adamları parçalıyor ve vaktin büyük çoğunluğunu da oyunun mizahi ara sahneleri ve bilet almak için düşmanlarla birlikte sırada beklediğiniz bir kısım tarzında absürd oynanış kısımları ile geçiriyorsunuz.

Kısacası, Deadpool’a özel bir ilginiz yoksa ve bu aralar “bol kafa patlatıp kol kesebileceğiniz ancak askiyonun bilmediğiniz/ilgilenmediğiniz bir karakterin ara sahneleri ve mizahi oynanış segmentleriyle sık sık kesidiği bir üçüncü kişi aksiyon oyunu” arayışı içerisinde değilseniz bu oyun çok da fazla ilginizi çekmeyecektir bana kalırsa, başka şeylere yönelmenizi tavsiye ederim.

Oyunun aksiyon kısmı gerçekten bol çeşitliliğe sahip ancak oynayışınıza göre oyunun ortalarından veya sonlarından önce bu çeşitlilikten yararlanamıyorsunuz ne yazık ki.

Deadpool Silahlar:

Başlarda çifte pistol (oyundaki tüm silahlar ‘dual wield’ zaten) ve katanalardan başka bir silahınız olmuyor ve her ne kadar bunlarla düşman öldürmek de eğlendirse de asıl eğlence yaptığınız uzun süreli kombolar ve etraftan topladığınız DP coin’leri ile kazandığınız Deadpool Point’lerle tüm silahları açtıktan ve özelliklerini belli bir noktaya kadar geliştirdikten sonra başlıyor. Evet, ne kadar uzun süreli kombo yapar, yani büyük bir dayak yemeden ve çok vakit kaybetmeden adamlara vurmaya devam ederseniz o kadar çok DP kazanıyorsunuz ve kazandığınız DP’ler direkt olarak ekipman çeşitliliğini ve oyunun geri kalan çatışma kısımlarından alacağınız zevki etkiliyor.

Bu arada, özellikle ilk başlarda Sai’ler gibi (Ninja Kaplumbağlar’dan Raphael’in kullandığı silahlar) az hasar veren ve düşmanı hızlı öldürmeyen bir silah seçmeniz sonlara gelmeden oldukça fazla kazanmanızı sağlıyor ancak bu adamların beş yılda ölmesine sebebiyet verdiği için hem durmadan iki tuşa basan oyuncuyu sıkıyor, hem de oyunun temposunu inanılmaz derecede düşürüyor. Hızlı olması gereken bir oyuna oyuncu yapmadığı taktirde tüm silahların açılmasının ve oyunun gerçek anlamda çeşitlilik kazanmasının oldukça uzun sürdüğü bu tür bir “grinding” öğesi eklemeleri ve bir şeyler açmak için oyuncuyu buna yönlendirmeleri pek olmamış açıkçası.

Tüm silahların kendi içlerinde de açılabilecek ve inanılmaz derecede eğlenceli bir biçimde adlandırılmış (Katana’nın düşmanları kesip belli bir süre kanamalarını sağlayan özelliğinin seviyelerinin adları sırasıyla “Oh no”, You”, “Didn’t” veya yarı otomatik tüfeğin daha hızlı ateş etmesini sağlayan özelliğinin son seviyesinin açıklaması “%80 Brakka Brakka Brakka Brakka”), silahın gücünü, etkilerini veya DP kazandırma oranını arttıran bir çok özelliği olduğunu da düşünürsek tüm silahlar ve ekipmanların ilk başta kolayca açılıp sonrasında oyuncuyua sunulduğu bir oyun dizaynı oyuncuların oynanış çeşitliliğini erkenden tatmasını sağlarmış açıkçası, şu andaki sistemin pek iyi bir dizayn olduğunu söyleyemeyeceğim.

Deadpool İnceleme

Deadpool’un her zaman kullandığı katanasından yukarıda da bahsettiğim bir çift Sai’ye, düşmanı saniyeler içerisinde hacamat edip kombo sayacınızı arttırmanıza izin vermeyen ve Deadpool’a göre “televizyonda yasaklanması gereken” birer devasa çekiçten zamanda yolculuk yapan Marvel karakteri Cable’ın Deadpool için gelecekten getirdiği bir çift plazma silahına benzer tüfeğe kadar aralarında kolayca geçiş yapabildiğiniz bir sürü silahın yanında bir de düşmanların üzerinde hakimiyet kurmak için flashbang, bomba, mayın ve ayı kapanı (evet, düşmanları kıstırmak için kullandığınız bir ayı kapanı) da kullanabiliyorsunuz.

Deadpool Oynanış:

Düşmanları görür görmez ortaya bir tane flashbang atıp hepsi sersemledikten sonra Sai’lerle saydırarak kombo sayacını arttırıp sonra Katana’larla çeşitli uzuvlarını kesmek veya yakın mesafeden kafa patlatan adamı parçalarına bölen pompalı tüfeklerle kafalarına nişan alıp işlerini bitirmek gerçekten çok eğlenceli ancak mizahi sahneler dışında tek yaptığınız şey bu olduğu için bir süre sonra monotonlaşıyor doğal olarak.

Açıkçası gerek Deadpool’un durmadan bıdı bıdı konuşması ve her şeye yorum yapmasının bir süre sonra kafayı yorması, gerekse de aksiyonun genelde monoton bir biçimde ilerlemesi sık sık ara vermeme sebep oldu oynarken, genelde 1,5 – 2 saatten fazla oturamadım başında. Bu oyun kötü demek değil elbette, sadece uzun bir süreden sonra monotonlaşıyor ve biraz fazla absürd espri dolu (ki Deadpool’un doğası bu zaten, şaşırmamak lazım), eminim ki özellikle tüm silah ve ekipmanlar açıldıktan sonra benden çok daha fazla kalkmadan başında oturanlar da olacaktır.

Deadpool bıdı bıdı konuşuyor derken hiç şaka yapmıyorum veya abartmıyorum bu arada, adam cidden hiç susmadan konuşuyor oyun boyunca. Düşmanla çatışırken “Bunu konuşarak çözebiliriz! Tabi ki hayır” diyor (üstelik gördüğüm kadarıyla “tabi ki hayır”ı ilk cümle sırasında silahla adamın kafasını patlatırsanız söylüyor, gerçekten çok hoş bir detay), merminiz bittiği zaman üst üste ateş etmeye çalışırsanız “Click click click, mermi olmamasının sesi böyle bir şey” diyor ve tuşa basmakta ısrar ederseniz “mermiye ihtiyacım var gerizekalı” diye sizi aşağılıyor, zaman zaman düşmanlar gözüktüğünde tamamen rastgele bir biçimde “İşte Tom geldi!” diye bağırıyor, sonra da “Tom kim ya?” diyor veya yukarıdan kafanıza inen varilleri atlatıp yukarıya çıktığınızda düşmanları öldürürken “O varil atmaktan hoşlanan kim? Sen misin? Yoksa sen mi?” gibi durumsal cümleler de söylüyor ve asıl ilginç olan bu cümlelerin tamamının yerine geçen başka cümleler de var, tek bunlardan ibaret değil Deadpool’un “cümle dağarcığı”, karakterin gevezeliğini ve absürdlüğünü oyuna inanılmaz güzel bir biçimde yansıtmışlar.

Deadpool Karakterler:

Hatta oyunda Deadpool’u seslendiren Nolan North’a saydırdığı bol küfürlü bir sahne varmış ancak ben onu görmedim, tamamen rastgele olarak çıkan kısımlardan birisi sanırım. Kısacası Deadpool’un psikopatlığını, manyaklığını, gevezeliği, olaylara karşı absürd ve garip bakış açısını, oyunda Mr. Sinister için çalışan kötü kadın karakter Vertigo ve X-Men’den Rogue da dahil olmak üzere gördüğü tüm kadınlara asılmasını; diğer bir deyişle karakterin ruhunu oyuna çok iyi bir biçimde yansıtmışlar, bu konuda oyunun hiç bir sıkıntısı yok.

Tek sorun şu ki Deadpool’un ve kendisinin Daniel Way sonrası ortaya çıkan ciddi ve sulu kişiliklerinin ağzından çıkanların belki sadece %40′ı komik geliyor ve/veya hafif tebessüm ettiriyor ve yalnızca %10′u gerçekten kahkaha attırıyor. İlginçtir, özellikle sonlara doğru bazı laflarına daha çok güldüm, bunun ise esprilerin kalitesinin artmasından ziyade karakterin espri anlayışına gittikçe tamamen ısınmam ve karakterle birlikte gülmeye başlamamdı. Yanlış anlamayın, Deadpool’u önceden de severdim ancak bu kadar uzun süre maruz kalmak bambaşka bir şeymiş, bir süre sonra espri anlayışı ve absürd kişiliğiyle karakter insanın kafasına giriyor ve söylediklerine daha çok gülmeye başlıyorsunuz.

Deadpool İnceleme

Deadpool Grafikler:

Görsel kalitenin ve genel olarak prodüksiyon değerlerinin çok yüksek olmadığının ipuçlarını verdim yazı boyunca farkettiyseniz, şimdi bu konuları biraz açalım. Oyun konsollarda doğal çözünürlük olan 720P’den gözle görülür oranda daha düşük bir çözünürlükte çalışıyor, çoğu kaplama çamur gibi, karakter modelleri oldukça düşük çözünürlüklü ve detaysız ve genel bölüm tasarımının da çok iyi olduğunu söyleyemeyeceğim (başlarda “bütçenin azalması sonucunda” karşınıza çıkan 8 bit kısım veya iki boyutlu bir platform oyunu (sidescroller) tarzında olan bölüm gibi yaratıcı kısımlardan bahsetmiyorum elbette) ancak zaten çok da farklı bir şey beklemiyordum Deadpool’dan bu konularda, dolayısıyla hayal kırıklığına uğramadım. Oyunun ana karakterinin Deadpool olmasının ve bundan ileri gelen komedinin oyunun parladığı kısım olduğunu söylemiştim zaten, dolayısıyla Deadpool için bu oyunu oynayacak olan oyuncular oyunun prodüksiyon değerlerini pek takmayacaktır bana kalırsa.

Sonuç:

Deadpool hayranları zaten oyunu aldı ve çoktan oynamaya başladılar bile ve benim gibi inanılmaz bir hayranlık beslemeyen ama karaktere sempati duyan oyuncular için de tek söyleyebileceğim oyunun indirime girmesini beklemeleri zira 50 veya PC versiyonu için 40 dolar bu sürekli kahkaha attırmasa da oldukça eğlendiren “devasa şaka” için biraz fazla açıkçası.

Kesinlikle eğlenceli bir oyun Deadpool ancak 50 veya 40 doları gözü kapalı hak edecek bir yapım da değil doğruyu söylemek gerekirse. Sadece bir üçüncü kişi aksiyon oyunu oynamak isteyenlere ise absürd mizah segmentleriyle dolu bir “karakter oyunu” olduğu için tavsiye etmediğimi de tekrar hatırlatayım, yine de son karar sizin elbette. Özellikle Daniel Way sonrası Deadpool’a bayılanlar kesinlikle kaçırmasınlar, diğerleri ise indirim yolu gözlesin arkadaşlar.

Künyesi
Sistem Gereksinimleri

Deadpool Minimum Sistem Gereksinimleri:

İşletim Sistemi: Windows XP veya üzeri işletim sistemi,

İşlemci: Intel Core 2 Duo E8200 2.4 Ghz. veya aynı teknik özelliklere sahip AMD işlemci,

RAM: 2 Gb. ram,

Ekran Kartı: NVidia GeForce 8800 GTS veya AMD Radeon HD 4850 ekran kartı,

HardDisk: 7 Gb. boş HDD alanı.

Puanlamalar
Editörün Puanı
Okur Puanları
Siz de Puanlayın
Oynanış
8.0
7.1
Senaryo
9.0
8.3
Grafikler
7.5
8.0
Ses ve Müzikler
8.5
7.3
8.3
Editörün Puanı
7.7
Okur Puanları
1 Oy
Oyladınız
Oy Kullan
Çok İyi
0%
İyi
100%
Fena Değil
0%
Beğenmedim
0%
Yazar Hakkında
Kalof Tati
Yazılarını sosyal medya platformlarınızda paylaşmanızdan, sitede sörf yapmanızdan ve yorum yazmanızdan memnuniyet duyan bir website amelesi ve amatör Call of Duty oyuncusu...